Historyczne potacie, legendarne postacie

Najświeższe Informacje

Edward Jenner

Edward Jenner był synem wikarego. Rodzice odumarli go, gdy miał zaledwie 5 lat. Po ukończeniu szkoły podstawowej przyuczał się u miejscowego chirurga, a następnie, w wieku 21 lat, podjął studia medyczne w Londynie. Stał się jednym z najznakomitszych chirurgów w tym mieście. Trzy lata później wrócił do miejsca urodzenia i pracował tam jako lekarz. Za jego czasów regularnie wybuchały epidemie ospy, które dziesiątkowały mieszkańców Anglii. Na pomysł szczepionki naprowadziły go podobno dój arki, które mówiły, że ospa krowia - łagodne schorzenie wymion tych zwierząt - uodparnia na ospę prawdziwą. W 1796 r. Jenner pobrał próbkę cieczy z pęcherza na ramieniu niejakiej Sarah Nelmes, cierpiącej na ospę krowią, i wstrzyknął ją ośmioletniemu chłopcu, Jamesowi Phippsowi. Chłopiec zachorował, ale szybko wrócił do zdrowia. Wtedy Jenner zaszczepił mu zarazki ospy prawdziwej i tym razem chłopiec nie zachorował, bo był już uodporniony. W 1798 r. Jenner opublikował wyniki swoich doświadczeń, lecz pierwsze reakcje nie były przychylne. Przez kilka miesięcy nie mógł znaleźć wolontariuszy, których mógłby zaszczepić w celach badawczych. Wkrótce jednak jego idea trafiła na podatny grunt i w ciągu trzech lat w tak odległych krajach jak Ameryka i Indie poddawano już ludzi szczepieniom ochronnym. Odkrycie Jennera przyniosło mu majątek. Parlament przyznał mu nagrodę w wysokości 30 tysięcy funtów - sumę w owych czasach zawrotną. Metoda Jennera pozostała prawie nie zmieniona do dziś.

Jezus

Istnieją cztery źródła wiedzy o życiu Jezusa, które nazywają się ewangeliami i są autorstwa Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Tworzą one tzw. Nowy Testament, stanowiący część Biblii. Ewangelie zawierają opowieści o Jezusie, jego naukach i czynach. Według tych czterech świadectw matką Jezusa była Maria, prawdziwym ojcem zaś nie człowiek, św. Józef, lecz sam Bóg. Poza opowieścią o jego narodzinach w stajence w Betlejem, inne informacje o dzieciństwie Jezusa są bardzo nieliczne. Mając około 30 lat, Jezus został ochrzczony przez swego kuzyna, Jana Chrzciciela, proroka z Judei, a następnie zaczął nauczać oraz uzdrawiać chorych i kalekich. Gromadziły się wokół niego tłumy ludzi, prosząc, by ich uleczył lub po prostu po to, by go słuchać. Jezus uczył kochać Boga i bliźnich, zwłaszcza tych, którzy są w potrzebie. Wyjaśniał, że Bogu bardziej zależy na czystych ludzkich sercach niż na przestrzeganiu Prawa. Nawoływał do skruchy i żalu za grzechy, tłumacząc, że jest to warunek wejścia do królestwa bożego. Przedstawiał Boga jako troskliwego i przebaczającego ojca. Nauczał też Modlitwy Pańskiej. W głoszonych naukach posługiwał się parabolami (przypowieściami o głębszym, ukrytym sensie). Wyznawcy nazwali go Chrystusem, co jest greckim odpowiednikiem słowa „Mesjasz" i znaczy „namaszczony". Jezus wybrał spośród nich dwunastu, by kontynuowali jego nauczanie miłości, pokory i ufności w Boga. Zostali oni apostołami, czyli wysłannikami, tymi, którzy zostali posłani, by głosić słowo boże. Jezus zyskał tak wielką popularność, że kapłani żydowscy i oficjalne władze rzymskie poczuli się zagrożeni. Przewidując niebezpieczeństwo, Chrystus przygotował swoich uczniów do życia po swojej śmierci i obowiązków apostolskich. Podczas Ostatniej Wieczerzy dzielił się z nimi chlebem, mówiąc: „To jest ciało moje", a następnie pił z nimi wino ze słowami: „To jest krew moja". Przykazał, by tak czynili na jego pamiątkę. Tej samej nocy został pojmany. Wydał go bowiem Judasz, jeden z apostołów. Następnie Jezus stanął najpierw przed Radą Sanhedrynu, a następnie przed rzymskim namiestnikiem Judei, Poncjuszem Piłatem. Skazano go na śmierć przez ukrzyżowanie. Dzień ten upamiętnia obecnie Wielki Piątek. Trzeciego dnia po śmierci Chrystusa rozeszła się wieść, że zmartwychwstał, jego grób bowiem opustoszał. Dzień jego zmartwychwstania obchodzi się w Kościele w niedzielę wielkanocną. Wyznawców Jezusa nazywa się chrześcijanami.

Ciekawe artykuły

Jan Chrzciciel

Według Biblii Jan był synem kapłana Zachariasza i Elżbiety, kuzynki Marii, matki Jezusa. O jego wczesnej młodości nic nie wiadomo. Około 27 r. zaczął głosić kazania nad brzegami rzeki Jordan. Żył na pustyni, nosił włosiennicę i żywił się miodem dzikich pszczół oraz szarańczą. Głosił nadejście Mesjasza i dlatego nawoływał ludzi do skruchy za popełnione grzechy i rozpoczęcia nowego życia. Na znak oczyszczenia z grzechów zanurzał ich w wodach Jordanu. Ten znak oczyszczenia nazwano chrztem i stąd przydomek „Jan Chrzciciel". Kiedy przyszedł do niego Jezus z prośbą, by i jego ochrzcił, Jan początkowo się wzbraniał, tłumacząc że Chrystus jest od niego o wiele ważniejszy, ale potem spełnił prośbę. Z czasem Jan zaczął krytykować króla Heroda Antypasa za to, że wbrew żydowskiemu prawu ożenił się z żoną swego brata, Herodiadą. Rozeźlony tetrarcha osadził go w więzieniu. Podczas uczty u Heroda Herodiada namówiła swoją córkę Salonie, by zatańczyła dla króla i jego gości. Herod był tak zachwycony jej pełnym gracji tańcem, że obiecał jej w nagrodę wszystko, czego zażąda. Za namową swojej mściwej matki Salonie poprosiła o głowę Jana Chrzciciela. Król dotrzymał obietnicy: odciętą głowę świętego...... Czytaj więcej >>

Reklama

pozycjonowanie poznan, poznań apartamenty, elektroniczny papieros Mieszkania, projekty budowlane warszawa, projekty domów, schody poznań, firma remontowa kraków